Խմելու ջուր

     1911 թ. դեկտեմբերի 23-ին «Էրիվանյան ջրմուղ» փայատիրական ընկերության կողմից (ինժեներ Վասիլի Միրզոևի գլխավորությամբ) Կաթնաղբյուր-Երեւան ջրատարի շահագործմամբ կենարար հեղուկի առաջին լիտրերը հոսեցին դեպի ջրի կարոտ Երեւան: Դրանով Հայաստանում սկիզբ դրվեց կենտրոնացված ջրամատակարարմանը, ընդ որում մեկ առանձին վերցված բնակավայրում:
     Ներկայումս ջրամատակարարման համակարգը ներառում է ջրի արտադրության 184 օբյեկտ, ջրամատակարարման 563 պոմպ (առանց բակայինների), 4061 կմ ընդհանուր երկարությամբ  791 ջրատար, 7800 կմ ընդհանուր երկարությամբ ջրամատակարարման բաշխիչ ցանց, 405 օրվա կարգավորիչ ջրամբար, 116 քլորակայան եւ 10 ջրի մաքրման կայան:
     Մեր ջուրն իր բարձր որակական հատկանիշների շնորհիվ բարի համբավ է վայելում սպառողների շրջանում, այն հայտնի է նաեւ հանրապետությունից դուրս: Ապարան, Գյումուշ, Արզնի, Շոր-շոր, Արզական, Կաթնաղբյուր, Գառնի, Արարատյան, Սաղմոսավան, Մաքրավան, Ղազարավան, Նովոսելցովո, Ղազանչի, Զույգաղբյուր, Հացառատ՝ այս անունները լավ հայտնի են մեր սպառողներին:
     Եթե առաջին ջրատարի թողունակությունը վայրկյանում միայն 23 լիտր էր, ապա ներկայումս ջրի արտադրությունը համակարգում կազմում է մոտ 17,000 լիտր վայրկյանում: Սպառողների քանակն էլ է անհամեմատ ավելացել: Նախկին գավառական Էրիվանի փոխարեն իր մոտ 30,000 բնակիչներով, այսօր Վեոլիա ջուրը սպասարակում է ոչ միայն քաղաքամայր Երևանը, այլեւ 41 այլ քաղաքներ եւ 314 գյուղեր: Ընդամենը 356 բնակավայր: Դրանից բացի, ընկերությունը մեծածախ ջրամատակարարման ծառայություններ է մատուցում 52 բնակավայրի: Ընդհանուր առմամբ մենք սպասարկում ենք 770 000 գործող բաժանորդի կամ Հայաստանի բնակչության մոտ 73 տոկոսին:
     Անհամեմատ բարդացել է նաեւ ջրի ճամփան: Էրիվանում սպառողը ջուր էր ստանում միայն մարդաշատ վայրերում տեղադրված 9 ծորակներից, կամ էլ մնում էր ջրավաճառ երեխաների հույսին: Իսկ հիմա կենարար հեղուկը սպառողներին հասնելու համար որպես կանոն աղբյուրներից նախ հոսում է դեպի օրվա կարգավորիչ ջրամբարներ (ՕԿՋ), այնուհետեւ տրվում է ներքաղաքային բաշխիչ ցանց: Բնակավայրերում ջուրը սպառողներին է հասնում արյունատար անոթների դեր կատարող խողովակներով, որոնց գործունեությունը կարգավորում և ջրին «կանաչ ճանապարհ» են տալիս դիտահորերը՝ իրենց փականներով ու ճնշման կարգավորիչներով: Որտեղ ջրի ճնշումը չի բավարարում, գործի են դրվում բակային պոմպակայանները:
     Միայն մեկ տարի է, ինչ գործում է Վեոլիա Ջուրը, սակայն արդեն իսկ զգալի գործ է կատարել իր սպասարկման տարածքում ջրամատակարարման բարելավման ուղղությամբ: Վարձակալության պայմանագրի հաջորդ տարիներին այդ աշխատանքներն էլ ավելի լայն ծավալներ են  ընդունելու՝ նպատակ ունենալով մինչեւ 2031թ. արմատապես բարելավվել խմելու ջրի մատակարարումը Հայաստանում: